type-a

Ιαματικά βότανα

Τα ιαματικά βότανα στην ζωή των ανθρώπων και οι ευεργετικές τους ιδιότητες.

Στην αρχή της δημιουργίας του ζωικού βασιλείου τα ζώα και  οι άνθρωποι για να κατορθώσουννα επιβιώσουν και να πορευτούν έπρεπε να διαθέτουν κάποιες αναγκαίες καθημερινές γνώσεις και πολλές φορές να πειραματίζονται

Οι άνθρωποι των μακρινών εκείνων χρόνων μάζευαν τα βότανά τους, τα φάρμακά τους τα δηλητήριά τους.

Τα έβραζαν  και έπιναν το ζουμί τους για να γιάνουν, να γιατρευτούν” όπως ακόμα μερικές γιαγιάδες   και παππούδες  λένε στα χωριά μας.

Η χρήση των βοτάνων,  πρόκειται  για μια πρακτική που συνεχίστηκε μέχρι που πολύ πρόσφατα  η φαρμακοβιομηχανίες  άρχισαν  να παρασκευάζουν με  χημικό τρόπο τα φάρμακα της φύσης για να τα αντικαταστήσουν.  Περίπου το 80% του παγκόσμιου πληθυσμού, χρησιμοποιεί αποκλειστικά φαρμακευτικά φυτά, ενώ περίπου το 50% των φαρμάκων έχουν ως βάση κάποια φυσική ουσία.

Στα Ομηρικά έπη αναφέρονται αρκετά φυτά, όμως με ατελείς περιγραφές.

Ο Ιπποκράτης (460 π. Χ. – 377 ή 356 π. Χ.) έζησε την περίοδο, που μεσουράνησε ο ελληνικός πολιτισμός και χάρις στο έργο του η θεραπευτική απέκτησε δική της υπόσταση ως ανεξάρτητη επιστήμη. Η παρατηρητικότητά του και η κρίση του τον ανέδειξαν στον σπουδαιότερο ιατρό της αρχαιότητας. Με τον όρο Ιπποκρατική Ιατρική δηλώνεται όχι μόνο η ιατρική του Ιπποκράτη, αλλά και των μαθητών και των οπαδών του, που εργάστηκαν εμπνευσμένοι από το παράδειγμα και την διδασκαλία του. Απομάκρυνε την θεραπευτική από την μαγεία και την δεισιδαιμονία και την στήριξε στην άμεση παρατήρηση και το πείραμα.

Τα ιπποκρατικά φάρμακα παρουσιάζουν ασάφεια, διότι μόνο το όνομά τους αναφέρεται, ουσιαστικά η Φαρμακογνωσία αρχίζει με τον Θεόφραστο.

Ο  Θεόφραστος ο μεγάλος αυτός σοφός της αρχαιότητας θεωρείται ως ο πατέρας της βοτανικής
τα βοτανικά έργα του είναι τα πρώτα στο είδος τους στην παγκόσμια λογοτεχνία.
είναι ο πρώτος που μας άφησε
μια συστηματική καταγραφή των φυτών και των βοτάνων σε δύο μεγάλες βοτανικές πραγματείες

α) στο έργο του «Περί Φυτών Ιστορίας»-Historia de Plantis– το οποίο περιείχε εννέα βιβλία -αρχικά δέκα- εκ των οποίων το 9ο ήταν αφιερωμένο στα βότανα και στις ιατρικές τους ιδιότητες…και

β) στο  De Plantarums Causis «Οι αιτίες των φυτών” το οποίο περιείχε έξι βιβλία – αρχικά οκτώ-.

Οι δυό αυτές πραγματείες αποτελούν τη σημαντικότερη συνεισφορά στην επιστήμη της βοτανολογίας κατά την αρχαιότητα μέχρι και το μεσαίωνα…
Ο Θεόφραστος είχε ένα ευρύ πεδίο γνώσης.
οι γνώσεις του πάνω στα φυτά της Ελλάδας ήταν τεράστιες καθώς είχε ταξιδέψει σε σχεδόν όλη την Ελλάδα…
Οι δε γνώσεις του πάνω στα ξένα  φυτά ήταν επίσης εξαιρετικές…
γνώσεις τις οποίες απέκτησε μελετώντας τα φυτά που του έστελνε και ο Μέγας Αλέξανδρος από τις μακρινές του εκστρατείες…
Ασχολήθηκε με 500-550 είδη και ποικιλίες φυτών οι περισσότερες εκ των οποίων καλλιεργούντο ήδη οι άλλες ήταν άγρια ​​φυτά και βότανα σε μεγάλο βαθμό άγνωστα και ανώνυμα…
 Οδηγίες χρήσης

Τα φαρμακευτικά βότανα πρέπει να καταναλώνονται με προσοχή και με τη σύμφωνη γνώμη του γιατρού, κυρίως από όσους παίρνουν άλλα φάρμακα ή έχουν σοβαρά προβλήματα υγείας, αλλά και από τις εγκύους, τις θηλάζουσες και βέβαια τα παιδιά και τους εφήβους.

Τα φαρμακευτικά βότανα δεν αποτελούν πανάκεια, ούτε πρέπει να τα καταναλώνουμε χωρίς μέτρο και με την προσδοκία ότι θα γιατρέψουν όλες τις ασθένειες.

Οτιδήποτε είναι φυσικό δεν σημαίνει ότι είναι και απολύτως ασφαλές.

Έτσι, τα φαρμακευτικά φυτά πρέπει να χρησιμοποιούνται με σύνεση και βάσει των συμβουλών των ειδικών, που τα γνωρίζουν καλά…!!!

Δοσολογία

Οι ποσότητες στις οποίες μπορούμε ή πρέπει να καταναλώνουμε τα φαρμακευτικά φυτά είναι πολύ δύσκολο να καθοριστούν με ακρίβεια. Η σωστή δοσολογία εξαρτάται κάθε φορά από πολλούς παράγοντες, όπως η ηλικία, η σωματική διάπλαση, η ασθένεια του ατόμου που τα καταναλώνει, καθώς επίσης και από το αν παίρνει άλλα φάρμακα ή αν έχει και άλλα προβλήματα υγείας.

Επίσης  χρειάζεται να γνωρίζουμε  ότι δεν είναι όλα τα βότανα της ίδιας δραστικότητας, καθώς αυτή ποικίλλει ανάλογα με διάφορους παράγοντες, καλλιέργειας, συγκομιδής, αποξήρανσης & φύλαξης.

Γενικά μπορούμε να πούμε ότι μία επαρκής ποσότητα για έναν ενήλικο που έχει λάβει υπόψη όλες τις αντενδείξεις είναι ένα φλιτζάνι  100ml  έγχυμα ή αφέψημα τη φορά.

Για περισσότερες συμβουλές, ή για συστηματική χρήση, θα πρέπει να συμβουλευτούμε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό μας.

Οι μορφές τους

Αφέψηµα

Το φυτό βράζει μαζί με το νερό, συνήθως για 5-10΄, και στη συνέχεια το διηθούμε. Χρησιμοποιείται για τα ξυλώδη μέρη, όπως οι ρίζες ή οι φλοιοί.

Έγχυµα

Είναι μέθοδος που ενδείκνυται για τα φύλλα, τα άνθη και τα πέταλα, αλλά όχι για τις ρίζες. Επίσης, χρησιμοποιείται και όταν δεν θέλουμε να φύγουν τα πτητικά συστατικά, όπως στις περιπτώσεις των αρωματικών φυτών.

Για να το παρασκευάσουμε, ζεσταίνουμε το νερό, το κατεβάζουμε από τη φωτιά και προσθέτουμε το βότανο. Κατόπιν, αφήνουμε το βότανο η το  μείγμα έτσι για 10΄σκεπασμένο  και στη συνέχεια το διηθούμε.

Πού βρίσκουμε τα δραστικότερα;

Είναι διαδεδομένη η λανθασμένη άποψη ότι τα άγρια φυτά είναι πιο δραστικά από τα καλλιεργούμενα.

Όταν στα καλλιεργούμενα φυτά, οι ποικιλίες που καλλιεργούνται είναι η σωστές, η περιποίηση των φυτών και η εποχή συλλογής, το ανάλογο έδαφος για το ανάλογο φυτοβότανο, η φύλαξη, η μη χρήση χημικών φαρμάκων  και η αποξήρανση είναι σωστές, τότε δεν παρατηρούνται ουσιαστικές διαφορές από τα άγρια.

Επίσης, είναι σημαντικό να καταναλώνουμε τα βότανα σε διάστημα όχι μεγαλύτερο του ενός χρόνου από τη στιγμή της συλλογής τους.